Studietrip week 1
De eerste week heb ik overleefd hier gelukkig, wat niet zo vanzelfsprekend is hier aangezien het verkeer het meest chaotisch is wat ik ooit heb gezien. Nadat we vrijdags aankwamen op het vliegveld en we aangifte hadden gedaan van onze vermiste bagage zijn we (Miguel en ik) naar buiten gelopen om een taxi te pakken naar ons hostel. Toen we naar buiten gingen werden we beiden meteen op de proef gesteld voor de hitte die hier is, een slordige dertig graden met 100% luchtvochtigheid. Daar stonden we dan, zonder koffers en met beiden een winterjas in onze handen we hadden toen maar een taxi naar ons hostel genomen en waren onderweg enorm verbaasd over het verkeer hier. Eenmaal in het hostel aangekomen zijn we meteen naar onze kamer gegaan en hebben we even uitgerust voordat we ’s avonds de stad gingen verkennen om wat kleding te kunnen kopen. Helaas zat er net niets moois tussen voor mij en was een hoop kleding gemaakt voor de Aziatische markt dus dat paste ook niet. Daarna zijn we weer terug naar de kamer gegaan en ben ik vroeg gaan slapen.
Zaterdag
Op zaterdagochtend werd ik pas laat wakker en zijn we in de middag naar de Ben Tanh Markt gegaan om daar eens een kijkje te nemen en eventueel wat kleding te kopen. Net op de markt aangekomen bleek er een hevige tropische regenbui los te barsten en het water kwam door het dak heen lekken. Uiteindelijk kwam ik terug van de markt zonder kleding maar wel met een rugzak omdat mijn huidige op de heenweg te klein was voor al mijn handbagage. Verder zijn we in de avond de stad in gegaan om nog voor wat kleding te kijken omdat mijn koffer er nog steeds niet was maar ook dit keer hadden ze niets voor mij. In de avond zijn we het dakterras opgegaan om daar een drankje te doen en Ho Chi Minh stad in de avond te kunnen zien wat resulteerde in een mooi verlichtte stad. Nadat we wat gedronken hadden gingen we wat eten bij een van de vele streetfood plekken. Nadat we wat gegeten hadden en we eigenlijk verder de stad in wouden kreeg ik te horen dat mijn koffer gearriveerd was toen we langs het hostel liepen, ik blij en mezelf snel omgekleed om daarna op stap te gaan. Nadat we (Miguel, onze kamergenoten Patrick en Mohamed en ik) wat gedronken hadden zijn we teruggekeerd naar ons hostel en gaan slapen.

Uitzicht vanaf het dakterras
Zondag
Op zondag werd ik pas laat wakker en heb ik een rondje door de stad heen gelopen samen met Miguel. In de avond hadden we de eerste ontmoeting met de Deense studenten, nadat we met zijn allen een rondje door de stad hadden gelopen hebben wij wat gegeten bij een pizzeria en zijn daarna gaan kijken bij een feest wat gaande was in de stad. Het was een feest met allemaal live muziek en grote draken erbij. Na het feest is iedereen weer terug naar gegaan naar de hotels en hebben Miguel en ik nog wat op het dakterras gedronken samen met Patrick (een Duitser die op reis was door Azië) en Luyen (de manager). Op een gegeven moment zijn Miguel en ik afgehaakt omdat wij de volgende dag een grote dag voor de deur hadden met de eerste ontmoeting met de Vietnamese studenten.

Foto van het festival
Maandag
Op maandag was de eerste bijeenkomst met de Vietnamese studenten en we kregen dan eerst ook een presentatie met alle Vietnamese normen en waarden. Hierbij viel mij op dat er in de Vietnamese cultuur veel naar elkaar omgekeken wordt en dat ouderen erg gerespecteerd worden. Verder werd er aan ons alle do’s and don’ts verteld om niet opgelicht te worden. Ook werd ons bijvoorbeeld verteld dat iedereen op de universiteit een lange broek moest dragen als vorm van formaliteit. Later die dag deden we een speurtocht over het terrein van de universiteit en moesten we allerlei bezienswaardigheden zien te vinden die over de campus verspreid waren. Deze bezienswaardigheden varieerden van dingen als een voetbalstadion tot aan een standbeeld van een ex-politicus Ton Duc Thang waarna de universiteit benoemd was. Verder waren we heel erg onder de indruk van de universiteit als je kijkt naar de kalmte die er heerste in zo’n gigantische stad als Ho Chi Minh. En op het eind van de dag hadden we nog een diner met alle Deense en Vietnamese studenten om de dag af te sluiten waarna iedereen zijn eigen weg weer ging.
Dinsdag
Op dinsdagochtend bespraken we als eerste welke culturele verschillen ons op waren gevallen tijdens de eerste paar dagen. Daarna gingen we verder met een aantal hoorcolleges over project management en modulair bouwen. Waarna we ook te horen kregen wat de exacte opdracht was die we moesten doen met betrekking tot het bouwen in de Mekong delta. Wat bleek, we moesten een fabriek of huizen bouwen in de Mekong delta die energieneutraal en ook nog eens snel te bouwen waren. Deze opdracht moesten we doen in een groep van zeven waarvan vier studenten van de UCN waren en drie van de Vietnamese universiteit waren. Wat niet echt meehielp was dat het Engels van de Vietnamese studenten op en top was maar gelukkig deed de universiteit er van alles aan om vrijwilligers in te schakelen om als tolk te dienen zodat we toch nog konden communiceren. Later die middag gingen we naar District 7, het gebied waarin de universiteit gelegen was verkennen om een beetje teambuilding te doen. We eindigden in een winkelcentrum in een speelhal waar we gingen bowlen, ik kwam al gauw tot de conclusie dat ze niet echt westerse personen gewend waren toen ik vroeg om een paar schoenen in de maat 45 en ik maat 43 kreeg. Toen we weer vertrokken liepen we met alle studenten richting een ander winkelcentrum om daar wat te gaan eten met z’n allen waarna iedereen weer met de taxi terug kon naar de universiteit om zijn spullen op te halen.
Woensdag
Op woensdag moesten we beginnen met een presentatie over ons uitstapje van de dag daarvoor wat we gedaan hadden met de groep en hoe we dat vonden. Nadat elk groepje zijn activiteiten had gepresenteerd kregen we een presentatie van een Deense leraar over BIM en hoe het bestandsdelen werkt. Na het hoorcollege kregen we de tijd om aan ons project te werken en gingen we brainstormen over ideeën hoe we het beste konden bouwen in de rivier. We kwamen er al snel achter dat dat niet zomaar gaat als in Nederland/Denemarken aangezien er hier sprake is van een enorm verschil in waterniveau en het klimaat. Er blijkt in de Mekong delta soms een verschil in waterpeil te zijn van zo’n 3-4 meter. Na loop van tijd kwamen er verschillende ideeën bij ons los en begonnen we te schetsen om zo tot een tijdelijk plan te komen. Dit werden huizen die dreven op een eiland en bij elkaar gehouden werd door een kolom die verankerd was op de rivierbodem. Nadat we er een aardige brainstorm sessie op hadden zitten gingen we voetballen met z’n allen, dit was even wennen met 30 graden en een enorme luchtvochtigheid. Na vijf minuten voetballen was iedereen van de Deense groep al helemaal gesloopt door het klimaatverschil. Ik deed ook vrolijk mee met mijn oranje shirt van het Nederlands elftal en viel daarom lekker op tussen alle studenten. Na de voetbalwedstrijd was iedereen vrij om te gaan en staan en gingen Miguel en ik weer terug richting het hostel om ons daar weer op te frissen. Eenmaal opgefrist en wel moesten we een plan maken wat we zouden eten, daar hoefden we allebei niet erg lang over na te denken aangezien we beiden niet zoveel zin hadden in rijst of noedels dus werd het Mc Donalds. Nadat we weer wat anders gegeten hadden zijn we richting de Fox bar gegaan, een enorme open lucht bar van drie verdiepingen hoog midden in het stadscentrum. Dit was toch echt wel anders dan wat ik normaal gewend ben, iedereen zit er aan hoge tafels en gaat er rustig zitten dineren terwijl de muziek toch echt door het halve centrum gehoord kan horen. Nadat we wat gedronken hadden gingen we weer terug richting het hostel waar we nog na konden genieten van de muziek van de bar omdat die honderd meter verderop lag.

De stage van de Fox bar
Donderdag
Op deze dag was er geen school maar in plaats daarvan een trip richting de Mekong delta. Dit was echt supergaaf, we vertrokken in de ochtend vanaf Ho Chi Minh met de bus en kwamen daar ongeveer twee uur later aan. Hiervandaan moesten we een boot in die ons bracht naar een van de eilandjes die gelegen waren in de delta. Op dit eiland (Phoenix island) was er een fabriek waar allerlei kokos snoepjes gefabriceerd werden van verse kokosnoot. Dit was toch wel een hele aparte ervaring om zo dichtbij een kijkje te kunnen nemen en we mochten ook nog het een en ander proeven. Toen we de fabriek gezien hadden moesten we langs allerlei palmbomen en bananenbomen lopen om bij een kleine aanlegplaats aan te komen, hier moesten we ons opdelen in kleine groepjes van vier om in een klein roeibootje te stappen. Eenmaal raakte ik in gesprek met een exchange student van de Vietnamese universiteit die ook meeging met alle uitstapjes. Wat bleek, hij kwam ook gewoon uit Nederland en bleek zijn minor in Vietnam te doen. Dus al zit je aan de andere kant van de wereld, je blijft gewoon Nederlanders tegenkomen. Toen we eenmaal op de locatie aangekomen waren zaten we in het midden van de jungle en gingen we allerlei soorten fruit proeven die groeiden in dit gebied zoals ananas, mango, papaya, dragonfruit (pitaya) en longan. Dit was van nature al erg lekker en smaakvol maar die Vietnamezen die doopten al hun fruit in een soort mengsel van chili en zout wat echt niet lekker was, gelukkig was er nog thee waarmee we het konden wegspoelen. Nadat we gegeten en gedronken hadden en alle live muziek van de locals hadden bijgewoond gingen we door richting de andere kant van het eiland achterop een soort huifkar terwijl we ondertussen een tropische regenbui op onze kop kregen. Toen we eenmaal op locatie aangekomen waren konden we nog even schuilen voor de hevige regen waarna we weer door gingen om tussen alle palmbomen door te lopen. Na zo’n vijf minuten lopen kwamen we aan bij een soort cafétje waar we eerst verse honing konden proeven door je vinger tegen de honingraat aan te houden. Nadat sommigen onder ons (waaronder ik) dat gedaan hadden kregen we verse honingthee te proeven, geserveerd met gesuikerde pinda’s, gedroogde banaan en gember. Nadat iedereen zijn thee op had gingen we door richting de aanlegplaats voor de wat grotere boten en gingen we in groepjes van 10-15 man op weg naar de volgende stop op het eiland waar we gingen lunchen. Dit was in een open hut welke afgedekt was met palmbladeren die opgevouwen waren, de lunch was erg goed verzorgd en we moesten ons eigen eten bereiden. Zo konden we onze eigen loempia’s vouwen met rijstpapier, noedels, sla en gefrituurde vis met als extra dip wat chilisaus deze loempia’s waren echt verrukkelijk. Nadat we nog een tijd moesten schuilen voor de hevige regen gingen we weer door met de grote boot richting Coconut Island, waar de kokosnoot religie werd aangehangen vroeger. Op dit eiland woonden mensen die niets anders aten dan kokosnoten. Nadat we een kleine tour over het eiland heen kregen kwamen we uit bij een soort kooi waarin allerlei krokodillen gevangen zaten welke gevoerd konden worden voor 10.000VND (ongeveer 50 eurocent). Dit was toch wel een hele aparte ervaring, met een hengeltje van bamboe een paar krokodillen zien te voeren. Toen alle krokodillen weer gevoerd waren gingen we weer terug richting de boot om daarna weer terug richting de bus toe te gaan. We gingen namelijk nog door naar een pagode welke omringd was door drie reusachtige Boeddha beelden, na een kleine wandeling had iedereen het wel weer gezien en gingen we weer terug naar Ho Chi Minh stad. Terug in het hostel kwamen Miguel en ik weer een beetje bij van deze tour en hebben we nog wat gegeten. En na het eten ging ik weer verder naar het volgende avontuur, namelijk een maatpak op laten meten bij een van de vele kleermakers die Ho Chi Minh stad rijk is. Na een hoop wikken en wegen werd het een donkerblauw pak met een streepje.
Vrijdag
Nadat we weer een beetje uitgerust wakker werden gingen we weer naar de universiteit toe om daar weer verder te werken aan onze opdracht. We hadden als groep de tijd om in de ochtend nog onze plannen uit te werken en dezelfde middag moesten we ze presenteren als een concept. Toen we alle presentaties weer achter de rug waren konden we weer terug richting ons hostel. Eenmaal in ons hostel aangekomen hadden we ons snel opgefrist en gingen we daarna de stad weer in samen met een aantal Vietnamese studenten en nog een kamergenoot van ons hostel. We gingen eerst met z’n allen wat eten en daarna gingen we verder de stad in en kwamen we langs de grote winkelstraat met alle westerse merken. Aan het eind van deze straat is ook het stadskantoor gelegen van Ho Chi Minhstad welke mooi verlicht was in de avond. Relatief vroeg in de avond zijn we weer teruggekeerd richting ons hostel en hebben we nog wat gedronken met onze kamergenoten waarna we gingen slapen.
Zaterdag
Op deze dag stond een stadstour gepland waarvoor we vroeg op moesten en we verzamelden met z’n allen bij het hotel van onze leraren. Eenmaal verzameld vertrokken we in een tour bus richting de eerste bestemming, een pagode waar je een gebed kon doen of wierrook aan kon steken. Nadat iedereen zijn ding had kunnen in de pagode gingen we weer door richting het War Remnants Museum, een museum over de Vietnamoorlog. Op het buitenterrein stonden allerlei helikopters, vliegtuigen, tanks en ander Amerikaans oorlogsmaterieel opgesteld. In het museum kregen we een tour waar ons verteld werd over de bloederige strijd die gevoerd was tijdens de oorlog. Het museum toonde de gruwelijkste beelden van de oorlog waar ik erg van onder de indruk raakte en me pas echt begon te beseffen hoe verschrikkelijk het geweest moest zijn. Later raakte ik in gesprek met een Vietnamese student die mij vertelde dat zijn opa in de oorlog gevochten had en pas jaren later weer terug kwam in zijn dorp waardoor iedereen verbaasd was dat hij nog leefde. Toen de rondleiding afgelopen was had iedereen nog even de tijd om rond te wandelen tussen al het materieel en ook een kijkje te nemen in een gevangenis welke eerder te vergelijken was met een kooi. Er werd ons verteld dat daar vijf tot zeven man in werden opgesloten. Verder werd er ook nog ander martel materieel tentoon gesteld, zogeheten ‘’tiger cages’’ waarin mensen werden opgesloten in de brandende zon en zich niet konden bewegen, indien ze dit wel deden haalden zij zich open aan al het prikkeldraad. Na het museumbezoek gingen we door naar het oude postkantoor en de Notre Dame uit het Franse koloniale tijdperk. Eenmaal aangekomen bij het postkantoor kwam er meteen de Franse bouwstijl terug binnen de drukte en de chaos van Ho Chi Minh stad. In het postkantoor hing een enorm schilderij van Ho Chi Minh, de voormalig leider van Vietnam. Helaas was de Notre Dame gesloten dus daar hebben wij helaas geen kijkje in kunnen nemen. Na deze tour zat de dag er weer op en besloten we om ’s avonds met alle Deense Architectural Technology and Construction Management studenten wat te gaan eten. Dus we hadden eerst nog een vrije middag die ik gelukkig kon opvullen door snel naar de kleermaker te gaan om mijn pak te gaan passen, alles zag er echt perfect uit alleen werden er nog een paar stukjes bijgewerkt om het er mooier uit te laten zien. Dus nadat ik bij de kleermaker vandaan kwam kon ik direct door naar het restaurant waar we heel gevarieerd te eten kregen met onder andere: noedels, loempia’s, vis en rijst. Nadat we goed gegeten hadden gingen we door naar een bar om in de avond met z’n allen op stap te gaan met de leraren erbij. Nadat we wat gedronken hadden bij een bar die een leraar had aangeraden gingen we door naar een andere bar gelegen aan de Bùi Viện, in het backpackers district. Eenmaal daar aangekomen raakten we een beetje opgedeeld en ging ik samen met Miguel en de Vietnamese studenten verder op stap, zij bleken alleen de volgende ochtend alweer les te hebben rond zeven uur in de ochtend. Na het stappen zijn Miguel en ik weer teruggekeerd richting het hostel.
Zondag
Onze enige vrije dag werd ik pas laat wakker rond een uur of een, ik besloot wat te gaan eten met Kevin, een Australiër die ook in het hostel verbleef en met Lawrence. Nadat we onze noedelsoep binnen hadden splitsten we ons op en ging ik richting de Bitexco Financial Tower, de hoogste toren van Ho Chi Minh stad met zijn 258 meter. Eenmaal boven aangekomen op de 52e verdieping heb ik daar een tijdje gezeten om gewoon van het uitzicht te kunnen genieten wat adembenemend was en later nog de zonsondergang. Toen het eenmaal donker werd keerde ik weer terug richting het hostel en heb ik nog wat gedronken op het dakterras en heb ik nog even van het uitzicht genoten. Daarna ben ik lekker mijn bed ingedoken om me op te maken voor maandag.

Uitzicht vanaf de Bitexco Financial Tower
Maandag
Op maandag stonden er drie colleges gepland over energievoorzieningen, over de bodem en grondkwaliteit en over de logistiek van de bouwmaterialen. Na deze colleges gingen we door naar een bedrijfsbezoek in District 7, het bleek een projectontwikkelaar te zijn die samen met de steun van de Vietnamese overheid een hele nieuwe stadsring had weten neer te zetten. Halverwege de jaren 90 waren ze begonnen met de aanleg van een veertienbaans weg die het gebied met de rest van de stad moest verbinden. Later zijn er enorme winkelcentra, showrooms voor de meest luxueuze merken en enorm veel huizen en villa’s gebouwd oplopend met een prijskaartje van vier miljoen dollar. Dit soort projecten zijn dus wel echt enorm verschillend met de projecten die in Europa uitgevoerd worden en het lijkt me dan ook wel een hele uitdaging om zoiets te kunnen organiseren. Na het bedrijfsbezoek werden we allemaal in de stad weer afgezet en konden we zo weer rustig terug naar het hostel lopen. Later die avond ging ik samen met Will, een Brit die op reis was door Azië wat eten bij een lokale streetfood tent. Na het eten bezochten we nog een van de vele skybars en keken we weg met een fantastisch uitzicht over de stad. Waarna we weer terugkeerden richting het hostel.
Dinsdag
Dinsdagochtend vroeg werd ik wakker met enorm veel spijt met het feit dat ik bij een straat tent was wezen eten. Ik had namelijk een voedselvergiftiging te pakken en kon dus mooi thuis blijven en zorgen dat ik voldoende bleef eten en drinken. Will had alleen helemaal nergens last van dus waar het vandaan komt zullen waarschijnlijk de verse ingrediënten geweest zijn die door mijn soep zaten en niet voldoende gewassen waren. Dus over deze dag valt er erg weinig te vertellen.
Woensdag
Ondanks dat ik me nog steeds een beetje beroerd voelde ging ik het toch nog op school proberen wat me op zich wel prima af ging. Ondanks dat ik voorzichtig aan bleef doen met het eten en drinken hield ik het wel vol. We gingen weer verder met het groep werk aan het project en het voorbereiden op de eindpresentatie. Ondertussen checkte ik ook nog regelmatig de verkiezingen in de V.S. welke toch ook wel historisch te noemen zijn. Toen we klaar waren op school met de voorbereidingen voor de presentatie keerden Miguel en ik weer terug richting het hostel. Eenmaal terug in het hostel aangekomen splitsten we ons op voor het eten, Miguel ging samen met wat Vietnamese studenten de stad in om te eten en ik bleef toch wat dichter bij het hostel. Ik voelde mij namelijk nog steeds niet helemaal top en wou nog wat dingen voorbereiden voor de presentatie. Toen ik eenmaal klaar was heb ik nog wat gedronken op het dakterras en keek met een heel gek gezicht richting de beurs van Ho Chi Minh welke alleen maar rode cijfers toonde door de Amerikaanse verkiezingsuitslag.
Donderdag
Donderdags werd ik ineens wakker met buikkrampen en mocht ik regelmatig de wc opzoeken. Hoewel ik me echt belabberd voelde ben ik toch naar de uni gegaan om op zijn minst onze presentatie te doen en het te proberen. Tijdens de presentatie voelde mij ik steeds beroerder worden en ben dan ook na onze presentatie weer teruggekeerd richting het hostel. In de loop van de middag knapte ik wel weer een beetje op wat ook wel moest aangezien ik ’s avonds richting de kleermaker moest om mijn pak op te halen. Eenmaal bij de kleermaker aangekomen paste mijn pak perfect alleen mijn broek moest nog wat langer gemaakt worden. Nadat ik een uurtje moest wachten (welke ik mooi kon besteden op de Ben Tanh markt om souvenirs te kopen) kwam ik terug en kwam ik alle drie mijn leraren tegen die meteen vroegen hoe het ging en of ik klaar was voor vrijdags. Toen ik tevreden over alles was kon ik mijn pak dan meenemen en dook daarna vrijwel direct mijn bed in om vrijdags weer fit te zijn.

De avond markt van de Ben Tanh markt
Vrijdag
Op vrijdag bezochten we de Cu Chi Tunnels, we moesten hiervoor vroeg op want we vertrokken al om 7:00 in de ochtend. De rit daarnaartoe was ongeveer drie uur rijden en we kwamen uit tussen dichtbegroeide bossen. We kregen een gids die ons naar de tunnels leidden en hij raadde ons ten strengste af om van de bewandelde paden af te gaan omdat er nog steeds her en der bamboe vallen konden zitten. Eenmaal aangekomen bij de kleinste tunnel kregen we een waarschuwing dat mensen met gezondheidsproblemen de tunnels niet in mochten omdat het er te klein zou zijn. Nadat de eersten er al doorheen kwamen en er aan de ander kant vrolijk uit kwamen stappen vond ik het ook tijd om het te proberen. Na voorzichtig aan het gat ingedoken te zijn kon het kruipen beginnen en moest ik ook maar op de geluiden van mijn voorgangers afgaan omdat het pikdonker van binnen was. Toen ik na een paar keer mijn hoofd te stoten aan de andere kant weer boven uit kwam gingen we weer door naar de volgende tunnels, dit waren ruimere tunnels en kon iedereen makkelijk begaan. Ondertussen kwamen we uit bij een vergaderkamer en een ziekenboeg met in de hoek van de kamer een val waar mensen in zouden vallen en gespiesd zouden worden. Na de tunneltour kregen we de mogelijkheid om naar een schietbaan te gaan en daar met verschillende geweren te schieten. Ik was de eerste die een AK-47 in zijn handen gedrukt kreeg en was dan ook overrompeld door het enorme geluid wat daaruit kwam. Na een paar keer schieten was mijn beurt voorbij en kon de volgende. Nadat iedereen klaar was met schieten reden we weer verder en gingen we met zijn allen lunchen op een plek in de rivier, de locatie was echt gaaf en we kregen allerlei dingen weer te eten, hoewel ik mij inhield en het alleen bij witte rijst heb gehouden. Na de lunch keerden we weer terug richting Ho Chi Minh stad en kon iedereen zich snel even opfrissen. Om vier uur werd iedereen namelijk weer verwacht op de universiteit voor de afscheidsceremonie waarbij onze certificaten werden overhandigd. Na deze ceremonie gingen we nog uit eten met alle studenten, dit restaurant lag opnieuw op een enorm gave locatie net buiten de stad. Hier werden opnieuw allerlei heerlijke gerechten opgediend in verschillende rondes maar opnieuw bleef ik het kalm aan doen maar heb hier en daar wel wat gegeten. Na het diner moest iedereen op de foto en kreeg iedereen een mok overhandigd als herinnering van de uitwisseling. Toen het diner afgelopen was werd het tijd om gedag te zeggen en iedereen een goede reis terug te wensen. Na het diner reden we allemaal weer terug richting de stad waarna iedereen een eigen weg ging. Miguel en ik gingen die avond nog op stap samen met de Vietnamese studenten waarbij we eindigden in de Fox bar. Toen het feest afgelopen was en de bar dicht ging was het afscheid nemen geblazen, wat de Vietnamese studenten toch wel heel erg zwaar viel. Zij vertelden mij dat de afgelopen twee weken de beste twee weken waren die zij hebben meegemaakt op de universiteit en het geweldig vonden.
Zaterdag
Op zaterdagmiddag werd ik wakker en maakte ik me klaar om samen met Ben (een Amerikaan die in het hostel verbleef) en Miguel te gaan souvenir shoppen. We kwamen op verschillende plekken, een soort markthal vlakbij ons hostel welke goede prijzen had en langs de Ben Tanh markt. Nadat we eerst wat op de markt bij ons hostel wat gekeken hadden liepen we door richting de Ben Tanh markt om daar te gaan winkelen. Na een klein halfuurtje rond te lopen daar begon ik knettergek te worden van alle verkopers die ons wat aan probeerden te smeren. Miguel, Ben en ik zijn op een gegeven moment opgesplitst omdat ik nog wat wou kopen op de vorige markt en Miguel nog niet uitgekeken was op de Ben Tanh markt. Later toen iedereen weer terug was in het hostel gingen Miguel en ik nog voor de laatste keer avondeten daar. Voor mij werd het Pho, een Vietnamese noedelsoep, omdat ik nog steeds niets wou overbelasten met een lange vlucht voor de boeg op zondag. Later die avond ging ik toch nog even de laatste souvenirs shoppen op de avond markt van de Ben Tanh markt. Om de trip af te sluiten hebben we met iedereen die in het hostel sliep op onze verdieping wat gedronken en zijn daarna nog even naar de skybar gegaan. Na een paar drankjes daar werd het toch wel bedtijd met de grote dag voor de boeg.

De Ben Tanh Markt overdags
Zondag
Zondag was de dag van vertrek voor ons, terwijl wij snel nog de stad doorliepen om de laatste kleine dingetjes te kopen aan etenswaren moesten we daarna onze koffers gaan inpakken. Gelukkig voor ons waren we de dag daarvoor al een verdieping omhoog gegaan in het hostel waardoor de meeste kleding al in onze koffers zat, nu alleen de souvenirs nog. Toen alles ingepakt was zijn we uitgecheckt en met de taxi richting het vliegveld gegaan. Na een korte vlucht van Ho Chi Minh stad naar Guangzhou mochten we een paar uur wachten op het vliegveld voor onze volgende vlucht naar Amsterdam. Eenmaal in het vliegtuig was de vlucht zo voorbij, ik heb namelijk zeker de helft van de tijd geslapen van de vlucht. Toen we eenmaal in Amsterdam aankwamen voelde het wel als thuiskomen en moesten we nog een keer door de beveiliging voor onze transfer naar Aalborg. Zelfs toen de beveiligster mij gedag zei keek ze raar op dat ik Nederlands was want ze had niet verwacht dat ik naar Denemarken moest. Eenmaal door de beveiliging heen moesten Miguel en ik nog zo’n vier uur wachten op de laatste vlucht, dus dacht ik: tijd om Miguel iets Nederlands te laten proberen. Ik liep namelijk naar de Mc donald’s en bestelde daar twee Mc kroketten, zoiets had hij nog nooit gehad en hij vond het geweldig. Nadat we wat gegeten hadden was het tijd om eens een telefooncel op te zoeken (ja die dingen bestaan en werken nog op Schiphol) om de familie een kleine update te geven en te laten weten dat ik een goede vlucht had gehad. Toen was het tijd voor onze laatste vlucht en binnen anderhalf uur stonden we weer in de kou in Aalborg. Na zo’n 28 uur reizen stapte ik uiteindelijk de voordeur binnen van mijn kamer.

Een van de vele marktkraampjes nabij ons hostel
De afgelopen twee weken
De eerste paar dagen na de trip voelde ik me erg gedesoriënteerd en voelde het net alsof ik hier weer opnieuw was gekomen als in augustus. Ik had weer een beetje het idee van waar ben ik ook alweer aan begonnen. Na loop van de week ging het wel weer en de enige hoogtepunten die ik hier laatst meegemaakt heb was de voetbalwedstrijd Aalborg – Kopenhagen en de intocht van de kerstman. Verder valt er natuurlijk weinig te overtreffen na zo’n enorme studietrip!

De intocht van de kerstman
Wat een belevenissen Alain, met je studie in Denemarken doe je heel veel ervaringen op met allerlei mensen. Je bent een echte wereldburger aan het worden klasse hoor!